terug naar overzicht

Buren, al bijna een halve eeuw

Maandag 20 mei 2019

Ze wonen al meer dan 45 jaar naast elkaar, de bewoners van Esdoorngaard 6 tot en met 10. Ze lopen de deur niet plat, maar weten elkaar wel te vinden als het nodig is. Of gewoon voor een kop koffie.

Op de foto van links naar rechts: Ad en Rikie van Haandel, Hittie Tromp, Mieke Hendriks, Cor Teunis en Sjaan en Harrie van Heesch.

De jaren ‘70
De seventies, het decennium van planten in een gemacrameed netje aan het plafond en de huurprijs nog in guldens… Precies in die periode kwamen de ‘Esdoorngaarders’ als jonge gezinnen in hun woningen wonen. “Wij kwamen hier in 1973 naartoe”, knikken Harrie en Sjaan van Heesch. Harrie had zelfs nog meegebouwd aan de eengezinswoningen, via Bouwbedrijf Van Bremaat. “Het was toen één drassig nieuwbouwplan.” Buren Ad en Rikie van Haandel weten dat nog goed: “De Esdoorngaard was in die tijd het einde van ‘Oost’.”
Ook de families Teunis, Tromp en Hendriks tekenden in die tijd hun huurcontract. Hittie Tromp weet nog dat ze Mieke Hendriks op de nieuwe woningen had geattendeerd. “We kenden elkaar al. Ik zei tegen haar: ‘ga mee kijken in Oost, daar bouwt St. Joseph nieuwe huizen’. Nu wonen we alweer 45 jaar naast elkaar.” Mieke ‘viel’ toentertijd vooral voor de centrale verwarming in de nieuwe woning. “Na mijn slechte ervaringen met blokverwarming was die heel welkom”, lacht ze.

Goede buren
De zandbak op het pleintje was een grote ‘buurtverbinder’. “Alle kinderen speelden erin, de moeders zaten er dan samen omheen”, weet Cor Teunis nog. Verder waren de gezinnen vooral heel druk met werken en zorgen voor de kinderen, tot ze het huis uit gingen. “Er gebeurden in die 45 jaar leuke dingen”, knikt Hittie, “maar er was ook verdriet. Zo zijn drie van ons inmiddels alleen door het overlijden van onze partners.”

De toekomst
De gezinnen uit de jaren zeventig zijn in 2019 ‘kleine huishoudens’ geworden. Toch zien de buren het verhuizen naar een appartement nog niet zitten. “Ik gebruik nog álle kamers in mijn woning. Die kan ik, net zoals mijn tuin, niet missen”, zegt Cor. Ook de anderen zijn nog dik tevreden met hoe ze wonen. Harrie: “De latere buurtgenoten van verderop kennen we niet echt. Maar wij weten al 45 jaar wat we aan elkaar hebben.” Ad: “Dat voelt vertrouwd. We doppen allemaal onze eigen boontjes, maar het is fijn dat er altijd bekenden in de buurt zijn.”

Bron: jubileumuitgave 100 jaar St. Joseph. 

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Reacties